Plan pracy zmiany ma sens dopiero wtedy, gdy czyta harmonogram dostaw. Zadania magazynowe nie są niezależnymi pozycjami na liście, tylko następstwem tego, który pojazd i o której godzinie stanie pod rampą.
Czym zadanie magazynowe różni się od pozycji na liście
Ogólne narzędzia do zarządzania zadaniami zakładają, że zadanie ma termin ustalony przez człowieka i że można je przesunąć. W magazynie żadne z tych założeń nie działa. Termin wynika z okna czasowego zarezerwowanego przez przewoźnika, a przesunięcie oznacza pojazd czekający pod rampą i naliczany przestój.
Druga różnica dotyczy zasobów. Zadanie „rozładować transport spod rampy trzeciej" zajmuje konkretnego magazyniera, konkretny wózek i konkretny dok na określony czas. Dwa takie zadania w tej samej godzinie na tym samym stanowisku nie są opóźnieniem, tylko błędem planu, który system powinien odrzucić przy zapisie.
| Cecha | Narzędzie ogólne | Plan pracy magazynu |
|---|---|---|
| Źródło terminu | Decyzja osoby prowadzącej | Zarezerwowane okno czasowe |
| Skutek opóźnienia | Przesunięcie w kalendarzu | Postój pojazdu i koszt po stronie przewoźnika |
| Konflikt zasobu | Dopuszczalny | Odrzucany przy zapisie |
| Zakończenie | Odhaczenie przez użytkownika | Zamknięcie dokumentu i zwolnienie rampy |
Planowanie obsady z harmonogramu
Rozkład dostaw w godzinach doby jest jedyną sensowną podstawą do ustalania obsady zmiany. Widok planu dnia pokazuje, ile transportów przypada na każdą godzinę i na których rampach, więc liczba potrzebnych osób wynika z danych, a nie z nawyku.
Efekt bywa niewygodny dla dotychczasowej organizacji pracy. Magazyn, który utrzymywał stałą obsadę przez całą zmianę, po pierwszym przeglądzie widzi, że między trzynastą a piętnastą ma nadmiar ludzi, a między ósmą a dziesiątą niedobór. Rozwiązaniem bywa przesunięcie części zespołu do innych zadań w godzinach mniejszego ruchu, a nie zatrudnienie kolejnych osób.
Warunkiem jest harmonogram widoczny z wyprzedzeniem co najmniej jednodniowym. Bez rezerwacji terminów plan dnia powstaje rano z tego, co akurat przyjechało, a to nie jest plan. Zależność tę rozwija strona o rezerwacji okien czasowych.
Plan obsady zbudowany na średniej dziennej liczbie dostaw jest zawsze błędny w obie strony. Liczy się rozkład w godzinach, bo to on decyduje o kolejce, a nie suma transportów na koniec dnia.
Rodzaje zadań na placu i w magazynie
Nie każde zadanie wiąże się z rozładunkiem. Część ruchu na terenie zakładu nie jest dostawą i nie pasuje do siatki okien, ale ma wszystkie cechy zlecenia: miejsce początkowe, docelowe i osobę wykonującą.
- Obsługa transportu pod rampą - zadanie o terminie wynikającym z okna, zajmujące dok i obsadę.
- Przestawienie naczepy - przewóz spod hali na parking albo między budynkami, wykonywany własnym ciągnikiem.
- Kontrola jakości przyjęcia - czynność następująca po rozładunku, obciążająca inny zespół niż rampa.
- Przygotowanie stanowiska - zwolnienie doku i przygotowanie miejsca odkładczego przed kolejnym transportem.
Rozdzielenie tych czterech rodzajów ma znaczenie przy pomiarze. Czas od zwolnienia rampy do podstawienia następnego pojazdu jest osobną wielkością i to zwykle ona, a nie sam rozładunek, decyduje o przepustowości doku. Zasady prowadzenia ruchu wewnętrznego opisuje strona o programie klasy Yard Management System.
Kolejność, gdy zadań jest więcej niż rąk
Przy spiętrzeniu ktoś musi rozstrzygnąć, który transport idzie pierwszy. Reguła ustalona z góry działa lepiej niż decyzja podejmowana za każdym razem, bo nie wymaga obecności kierownika i daje się wytłumaczyć przewoźnikowi.
Spotykane kryteria to godzina rezerwacji, rodzaj ładunku oraz obecność pojazdu na terenie. Pierwszeństwo dla zgłoszeń awizowanych przed pojazdami, które przyjechały bez rezerwacji, jest przy tym warunkiem działania całego systemu - bez niego rezerwacja przestaje dawać jakąkolwiek korzyść i przewoźnicy z niej rezygnują.
Osobną regułę stosuje się do transportów z ładunkiem wymagającym warunków, na przykład produktów świeżych albo towaru pod kontrolą temperatury. Ich przesunięcie kosztuje więcej niż postój pojazdu z materiałem budowlanym, więc wchodzą przed kolejkę. Podział ruchu według charakteru dostawy porządkuje strona o rodzajach dostaw.
Co mierzyć w planie pracy
Ocena planu opiera się na porównaniu czasu zakładanego z rzeczywistym, liczonego osobno dla każdego rodzaju zadania. Zbiorcza średnia ukrywa to, co ma znaczenie: kilka długich obsług generuje całą kolejkę, a nie równomierne wydłużenie wszystkich.
Drugim miernikiem jest udział zadań rozpoczętych w zaplanowanym oknie. Systematyczne przesunięcie o kilkanaście minut wskazuje zwykle na brak bufora przezbrojenia w siatce, a nie na opieszałość zespołu. Sposób doboru parametrów siatki opisuje strona o definiowaniu okien czasowych, a pomiar samego przyjęcia - materiał o przyjmowaniu dostaw.
Reakcja na zmianę w trakcie zmiany
Plan dnia zdezaktualizuje się przed południem, i to jest stan normalny. Pojazd spóźniony o godzinę, rozładunek trwający dwa razy dłużej niż zakładano, awaria wózka - każde z tych zdarzeń wymaga przesunięcia kolejnych zadań. Liczy się to, czy przesunięcie widzą wszyscy, których dotyczy, czy tylko osoba, która je wykonała.
Widok zajętości doków aktualizowany na bieżąco pełni tu rolę wspólnego obrazu sytuacji. Magazynier przy rampie, dyspozytura i ochrona na bramie patrzą na ten sam stan, więc decyzja o wezwaniu kolejnego pojazdu nie wymaga telefonu. Zasady prowadzenia ruchu na terenie opisuje strona o kontroli wjazdu i wyjazdu pojazdów.
Drugim warunkiem jest powiadomienie strony zewnętrznej. Przewoźnik, którego okno przesunięto o czterdzieści minut, powinien dostać informację zanim dojedzie, a nie po zatrzymaniu przed szlabanem. Warstwa powiadomień działa jednak tylko wtedy, gdy adres w kartotece należy do osoby planującej transport, a nie do skrzynki ogólnej.
