Kierowca obsługuje telefon jedną ręką, w rękawicach, czasem w słońcu odbijającym się od ekranu. Aplikacja projektowana bez tego założenia działa na prezentacji i nie działa na parkingu, a wtedy kierowcy wracają do telefonu do spedytora.
Co aplikacja realnie zdejmuje
Lista funkcji w ofertach bywa długa, a lista czynności faktycznie wykonywanych przez kierowcę krótka. Zdejmowane są trzy rzeczy i warto je nazwać wprost, bo to na nich opiera się rachunek opłacalności.
Pierwsza to telefon do spedytora z pytaniem, gdzie się zgłosić i na którą godzinę. Dane te są w zgłoszeniu, więc wystarczy je pokazać. Druga to papierowe potwierdzenie odbioru, zastępowane podpisem zbieranym na ekranie i podpinanym do rekordu wizyty. Trzecia to szukanie numeru zgłoszenia przy bramie, zamienione na kod okazywany operatorowi.
Wszystko poza tym jest dodatkiem, który może się przydać albo nie. Nawigacja do obiektu, lista kolejnych zleceń i podgląd historii bywają używane, ale nie one przesądzają o tym, czy kierowca włączy aplikację.
Warunki, w jakich aplikacja pracuje
Projektowanie na podstawie widoku biurowego jest najczęstszą przyczyną porzucenia narzędzia po dwóch tygodniach. Środowisko pracy kierowcy narzuca ograniczenia, których nie widać przy testach na biurku.
| Ograniczenie | Skutek | Co z tego wynika |
|---|---|---|
| Obsługa jedną ręką | Trudność w trafianiu w małe pola | Duże elementy dotykowe, mało kroków |
| Rękawice robocze | Nieprecyzyjny dotyk | Brak gestów wymagających precyzji |
| Silne światło | Niska czytelność ekranu | Wysoki kontrast, duża czcionka |
| Słaby zasięg | Przerwane żądania | Czynność wysyłana w jednym żądaniu |
Czwarty wiersz jest najczęściej pomijany przy projektowaniu. Potwierdzenie przyjazdu rozbite na trzy kroki, z których każdy wymaga połączenia, przy słabym sygnale kończy się w połowie, a kierowca nie wie, czy zgłoszenie doszło. Ta sama czynność wysłana w całości przechodzi albo wraca z czytelnym błędem.
Aplikacja, która wymaga rejestracji konta przed pierwszym użyciem, nie zostanie użyta przez kierowcę jadącego do danego obiektu raz na pół roku. Dla takich przypadków sensowniejszy jest kod okazywany bez logowania.
Dokumenty i podpis
Obieg papierowy przy wydaniu i przyjęciu jest miejscem, w którym najczęściej giną dane potrzebne do rozliczenia. Skan listu przewozowego wykonany telefonem i podpięty do rekordu wizyty zastępuje przekazywanie kartek między kierowcą, magazynem i biurem.
Podpis zbierany na ekranie ma przy tym warunek praktyczny: musi dać się złożyć palcem, a nie wyłącznie rysikiem. Wymóg czytelności podpisu przy takim sposobie zbierania jest iluzoryczny, więc wartość dowodową niesie raczej komplet danych - kto, kiedy, przy którym transporcie - niż sam znak graficzny.
Zestawienie wizyt zamkniętych bez kompletu dokumentów pokazuje przypadki wymagające uzupełnienia, zanim faktura trafi do akceptacji. Obieg tych załączników porządkuje strona o dokumentach w awizacji.
Zgłoszenie opóźnienia z trasy
Informacja o spóźnieniu przekazana zanim pojazd się spóźni jest warta więcej niż jakikolwiek raport po fakcie. Magazyn może wtedy wstawić w okno inny transport, a przewoźnik uniknąć oczekiwania poza kolejnością.
Warunkiem jest prostota zgłoszenia. Formularz wymagający podania przyczyny z listy dwunastu pozycji nie zostanie wypełniony przez kierowcę stojącego w zatorze. Jeden przycisk z szacowanym opóźnieniem wystarcza, a przyczynę można ustalić później, jeżeli ktokolwiek będzie jej potrzebował.
Wariant automatyczny opiera się na danych telematycznych i nie wymaga działania kierowcy. Sposób wyznaczania szacowanego czasu dojazdu opisuje strona o wyznaczaniu ETA.
Wprowadzenie aplikacji wśród kierowców
Opór wynika zwykle z doświadczeń z poprzednimi narzędziami, a nie z niechęci do technologii. Kierowca, który miał już trzy aplikacje różnych odbiorców, każdą z osobnym logowaniem, podchodzi do czwartej bez entuzjazmu.
- Brak konta przy pierwszym użyciu - kod ze zgłoszenia zamiast rejestracji.
- Jedna czynność na ekranie - potwierdzenie przyjazdu bez przechodzenia przez menu.
- Widoczna korzyść od razu - krótsza kontrola na bramie w pierwszym kursie.
- Działanie przy słabym zasięgu - bo tam, gdzie stoją pojazdy, sygnał bywa marny.
Rozwiązanie bez logowania opisuje strona o przepustce elektronicznej z kodem QR, a wariant z aplikacją - materiał o aplikacji dla kierowcy.
Dane kierowcy i zakres ich zbierania
Aplikacja zbiera dane osoby fizycznej, więc zakres powinien ograniczać się do potrzebnego przy kontroli wjazdu i przy rozliczeniu przewozu. Położenie pojazdu jest przy tym równocześnie danymi o pracowniku, co wymaga osobnego rozstrzygnięcia, kto i w jakim celu ma do nich dostęp.
Praktyczna konsekwencja dotyczy zasięgu udostępniania. Odbiorca towaru potrzebuje szacowanego czasu dojazdu, a nie bieżącej pozycji pojazdu. Przekazywanie mu współrzędnych wykracza poza cel i bywa kwestionowane. Obowiązki w tym zakresie porządkuje strona o awizacji a przepisach o ochronie danych, a zakres pól zgłoszenia - materiał o danych do awizacji.
Kierowcy zagraniczni i bariera językowa
Znaczna część przewozów międzynarodowych wykonywana jest przez kierowców, dla których polski nie jest językiem roboczym. Aplikacja z komunikatami wyłącznie po polsku przenosi wtedy obsługę z ekranu na operatora bramy, czyli odwraca zamierzony efekt.
Tłumaczenie całego interfejsu bywa nadmiarem. Wystarcza kilka ekranów faktycznie używanych w terenie, a dla pozostałych sprawdzają się ikony i układ powtarzalny niezależnie od języka. Potwierdzenie przyjazdu sprowadzone do jednego dużego przycisku działa bez tłumaczenia.
Drugim rozwiązaniem, skutecznym przy przewozach sporadycznych, jest całkowite pominięcie aplikacji. Kod okazywany na bramie nie wymaga ani instalacji, ani znajomości języka, a operator widzi na swoim ekranie komplet danych po polsku.
Ograniczeniem pozostają sytuacje wyjątkowe. Rozmowa o rozbieżności w dokumentach i tak odbywa się między ludźmi, więc aplikacja jej nie zastąpi - może jedynie zmniejszyć liczbę przypadków, w których jest potrzebna.
Jak sprawdzić, czy aplikacja jest używana
Deklaracja przewoźnika o wdrożeniu narzędzia nie mówi nic o rzeczywistym korzystaniu. Trzy wielkości z rejestru odpowiadają na to pytanie bez pytania kogokolwiek.
- Udział przyjazdów potwierdzonych z aplikacji - wobec wszystkich zgłoszeń danego przewoźnika.
- Udział kontroli rozpoczętych skanem kodu - wobec wyszukiwania po numerze rejestracyjnym.
- Liczba dokumentów załączonych elektronicznie - wobec przekazywanych w formie papierowej.
- Czas kontroli na bramie - porównany między pojazdami z kodem i bez niego.
Ostatnia pozycja jest tą, którą warto przedstawić przewoźnikom. Różnica mierzona w minutach na wizytę, pomnożona przez liczbę kursów w miesiącu, bywa argumentem skuteczniejszym niż zapewnienia o wygodzie. Przebieg pracy na bramie opisuje strona o stanowisku ochrony.