Okno mówi kiedy, dok mówi gdzie, a to drugie warto rozstrzygać jak najpóźniej. Rampa przypisana tydzień wcześniej blokuje możliwość przesunięcia transportu na sąsiednie stanowisko, gdy okaże się wolne.
Okno i dok to nie to samo
Rezerwacja terminu odpowiada na pytanie, kiedy pojazd ma być na miejscu. Przydział doku odpowiada na pytanie, przy którym stanowisku stanie. Pierwsza decyzja zapada z wyprzedzeniem i wiąże przewoźnika, druga może zapaść nawet w momencie wezwania spod bramy.
Rozdzielenie ich daje elastyczność, która okazuje się potrzebna codziennie. Rampa, przy której trwa przedłużający się rozładunek, nie zatrzymuje kolejnego transportu, jeżeli ten nie został do niej przypisany na sztywno tydzień wcześniej.
| Cecha | Okno czasowe | Przydział doku |
|---|---|---|
| Kto decyduje | Przewoźnik w ramach siatki | Magazyn w dniu dostawy |
| Kiedy zapada | Z wyprzedzeniem dni | Przed podstawieniem pojazdu |
| Skutek zmiany | Dotyka pojazdu w trasie | Niewidoczny dla przewoźnika |
| Ograniczenie | Pojemność siatki | Rodzaj transportu i wyposażenie rampy |
Kiedy jednak przypisać rampę wcześniej
Są sytuacje, w których wskazanie stanowiska z góry jest konieczne, i warto je odróżnić od przyzwyczajenia.
- Rampa z wyposażeniem szczególnym - dok chłodniczy albo z rozładunkiem bocznym, gdy jest tylko jeden.
- Przypisanie do strefy - gdy droga towaru po rozładunku zależy od stanowiska.
- Transport ponadgabarytowy - wymagający konkretnego miejsca manewrowego.
- Dostawa z kontrolą obecności osoby trzeciej - na przykład przy odprawie celnej.
Poza tymi przypadkami wcześniejszy przydział nic nie wnosi, a odbiera swobodę reagowania. Ograniczenia stanowisk definiuje się przy tym jako właściwości rampy, nie jako przypisanie konkretnego zgłoszenia, dzięki czemu system sam odrzuci dok nieodpowiedni dla danego rodzaju transportu. Pulę ramp wskazywaną przez rodzaj towaru i pojazdu w jednym z wdrożeń opisuje strona o rampie dobranej do towaru i pojazdu.
Przydział doku wykonany tydzień wcześniej niemal zawsze wymaga korekty w dniu dostawy. Jeżeli i tak ktoś go zmieni, lepiej nie podejmować tej decyzji przedwcześnie.
Wezwanie pod rampę
W obiektach z parkingiem buforowym pojazd wjeżdża na teren i czeka na wezwanie, zamiast jechać wprost pod dok. Decyzja o wezwaniu wymaga wiedzy o stanie kilku zasobów naraz: wolnych stanowisk, gotowości magazynu i kolejki przy wadze.
Widok zajętości doków z pozostałym czasem obsługi skraca tę decyzję do spojrzenia na ekran. Bez niego wezwanie opiera się na telefonie do magazynu, a kierowca dowiaduje się o podstawieniu z opóźnieniem, które wchodzi do czasu obsługi.
Zasady prowadzenia ruchu na terenie opisuje strona o kontroli wjazdu i wyjazdu pojazdów, a rozkład zasobów placu - materiał o zasobach placu poza rampami.
Równomierne obciążenie stanowisk
Przy swobodnym przydziale pojawia się zjawisko, którego nikt nie planuje: część ramp pracuje przez całą zmianę, a inne stoją. Zwykle wynika to z przyzwyczajenia obsługi albo z odległości od strefy odkładczej.
Skutkiem jest nierównomierne zużycie sprzętu i wąskie gardło tam, gdzie z pozoru jest zapas. Zestawienie obciążenia w rozbiciu na stanowiska pokazuje to od razu i bywa zaskoczeniem dla kierownictwa, które liczy przepustowość jako sumę ramp.
Korekta polega zwykle na zmianie organizacji pracy, a nie na regule w systemie. Rampa unikana z powodu odległości pozostanie unikana, dopóki nie zmieni się droga transportu wewnętrznego.
Zwolnienie stanowiska
Moment zwolnienia rampy jest znacznikiem, od którego liczy się dostępność dla kolejnego transportu. Odnotowanie go z opóźnieniem oznacza dok widoczny jako zajęty, choć pojazd odjechał, i wezwanie kolejnego pojazdu później, niż było to możliwe.
Przy ręcznej obsłudze pomaga umieszczenie tej czynności w tym samym miejscu, co zamknięcie dokumentu przyjęcia, bo obie wykonuje ta sama osoba w tym samym momencie. Rozdzielenie ich powoduje, że druga bywa pomijana.
Czas od zwolnienia do podstawienia kolejnego pojazdu to bufor przezbrojenia, mierzony osobno i doliczany do długości okna. Sposób doboru parametrów opisuje strona o definiowaniu okien czasowych, a widok stanu stanowisk - materiał o zarządzaniu dokami w magazynie.
Dok a droga towaru po rozładunku
Stanowisko wyznacza nie tylko miejsce postoju pojazdu, lecz także odległość, jaką towar pokona do strefy odkładczej. Przy dużych halach różnica między rampą najbliższą a najdalszą potrafi wynosić kilkadziesiąt metrów na każdej palecie.
Skutek jest niewidoczny w czasie rozładunku i ujawnia się w obciążeniu wózków. Dostawa przyjęta przy odległym doku zajmuje ten sam czas przy rampie i dwukrotnie dłuższy przy odkładaniu, co przesuwa pracę na późniejsze godziny.
Przypisanie rodzajów asortymentu do stanowisk najbliższych właściwej strefie skraca tę drogę bez żadnego nakładu. Wymaga natomiast, by rodzaj towaru był znany przed podstawieniem, czyli żeby zgłoszenie zawierało listę pozycji. Zakres danych zgłoszenia opisuje strona o danych do awizacji.
Przy obiektach z jedną strefą przyjęć zagadnienie nie występuje, a przy kilku bywa większą rezerwą niż skracanie samego rozładunku. Organizację stref opisuje strona o zarządzaniu logistyką magazynową.