Dwa słowniki chronią wydania: bufor odsuwa pierwsze dostępne okno od chwili awizacji, a limit firmy decyduje, ile awizacji może mieć w jednym oknie. Limit liczy się na okno czasowe, a nie na dzień, i nie stosuje go każdy formularz wysyłek.
Bufor chroni przed awizacją na za chwilę
Bufor czasowy chroni magazyn przed awizacją wysyłki na za chwilę: pierwsze dostępne okno jest odsunięte od chwili awizacji o liczbę minut zapisaną w słowniku. W opisywanym wdrożeniu bufor i limit leżą w dwóch słownikach, które zestawia tabela.
| Słownik | Co przechowuje | Gdzie działa |
|---|---|---|
| Przesunięcie okna czasowego | Wpis globalny: jedna liczba minut dla wszystkich formularzy wysyłek. | Wszystkie formularze wysyłek. |
| Przesunięcie - kontrahent | Przesunięcie firmy w minutach i maksymalna liczba awizacji. | Przesunięcie: formularze wysyłek. Limit: formularz krajowy i zagraniczny, bez formularza kurierskiego. |
Awizujący nie wybierze więc okna, które wypada przed momentem z przesunięciem, a magazyn nie dostaje zgłoszeń na godzinę, której bufor nie dopuszcza.
Wartości obu słowników są konfiguracją, a nie stałą programu. Nie podajemy wartości z opisywanego wdrożenia i nie traktujemy ich jako zalecenia. Pojęcie okna czasowego wyjaśnia strona o oknie czasowym w YMS24.
Większa z dwóch wartości
Formularz wysyłek bierze większą z dwóch wartości: przesunięcia globalnego albo przesunięcia firmy. Jeśli firma ma wpis z mniejszą liczbą minut niż wpis globalny, obowiązuje więc wartość globalna.
Przykład (wartości fikcyjne): przy buforze globalnym 40 minut i przesunięciu firmy 25 minut formularz doda do bieżącego czasu 40 minut. Gdy firma ma przesunięcie 60 minut, doda 60 minut.
Dla administratora wynika z tego ostrożność przy zmianach. Obniżenie przesunięcia firmy poniżej wartości globalnej niczego nie zmienia, bo i tak obowiązuje większa liczba minut. Żeby skrócić bufor dla jednej firmy, trzeba obniżyć wpis globalny, a to dotyczy wszystkich firm.
Ogólne zasady limitów i pul okien dla kontrahentów opisuje strona o zarządzaniu awizacjami i limitami.
Okno wybieralne dopiero po buforze
Do bieżącego czasu formularz dodaje wybrane przesunięcie. Okno jest do wyboru tylko wtedy, gdy jego godzina startu wypada po tak wyliczonym momencie. Dla dni późniejszych wszystkie okna są dostępne.
Wyniku nie zaokrągla się arytmetycznie. Pierwszym wybieralnym oknem jest najbliższe zdefiniowane okno, które startuje po momencie z przesunięciem. Przykład (godziny fikcyjne): o 07:10 przy buforze 30 minut moment graniczny wypada o 07:40, więc pierwsze wybieralne okno to najbliższe, które startuje po 07:40.
Dla awizującego oznacza to, że pierwsze dostępne okno zależy od chwili awizacji oraz od przesunięcia, więc ta sama firma o 07:10 i o 07:50 dostanie inne pierwsze okno.
Okna wysyłek tworzą osobną siatkę, niezależną od okien dostaw. W opisywanym wdrożeniu to kilkanaście aktywnych okien od 07:00 do 23:59, a siatka nie jest regularna: zawiera okna półgodzinne i nie ma w niej okna o 14:00. Pojemność okien dostaw liczy się inaczej, co opisuje strona o rampie dobranej do towaru i pojazdu.
Limit awizacji firmy w oknie
Limit liczy się na jedno okno czasowe. System zlicza awizacje firmy obejmujące całe okno i pozwala wybrać okno, gdy ich liczba jest mniejsza niż limit. Komunikat w formularzu mówi o dniu, ale zapytanie działa na oknie.
Limit liczy awizacje firmy w jednym oknie czasowym, a nie w całym dniu.
Przykład (dane fikcyjne): firma ma limit 3 i w oknie o 09:00 dwie awizacje w statusach od 1 do 9. Dwie jest mniej niż trzy, więc okno nadal jest do wyboru. Po trzeciej awizacji okno przestaje być dostępne dla tej firmy.
Licznik nie filtruje rodzaju awizacji. Liczy awizacje firmy z kalendarza o statusach od 1 do 9, także te z innych procesów, ale bez anulowanych.
To odróżnia limit wysyłek od dziennego limitu sztuk w dostawach. Tam liczą się sztuki zaawizowane na dzień, a tutaj awizacje firmy w oknie. Zasady limitu dla dostaw opisuje strona o dziennym limicie sztuk w awizacjach.
Limit zero jako lista firm uprawnionych
Formularz wysyłek krajowych ustala firmę z konta użytkownika i dla niej czyta limit. Gdy limit wynosi zero, formularz pokazuje komunikat „Maksymalna liczba awizacji na dzień wynosi 0. Skontaktuj się z administratorem.” Ten sam komunikat dostaje firma bez wpisu w słowniku, więc wpis działa w tym formularzu także jak lista firm uprawnionych do awizowania.
W formularzu zagranicznym liczba awizacji jest liczona dla odbiorcy wybranego w polu Odbiorca, a wybór odbiorcy przelicza okna od nowa. Wartość limitu i przesunięcia firmowego pochodzi jednak z wpisu firmy zalogowanego użytkownika. Gdy takiego wpisu brak albo limit wynosi zero, okna są bez komunikatu oznaczone jako zajęte.
Formularz kurierski odczytuje limit, ale go nie stosuje. Okna filtruje tylko po zajętości i przesunięciu. Limit firmy nie obejmuje więc wysyłek kurierskich, o czym trzeba pamiętać przy analizie wymagań. Rolę kuriera w awizacji opisuje strona o awizacji kuriera na cały dzień.
Kto zarządza słownikami
Oba słowniki są dostępne dla użytkowników klienta jako zestawienia „Przesunięcie okna czasowego” i „Przesunięcie - kontrahent” w podmenu Magazyn roli nadrzędnej. Klient zmienia bufor i limity bez programisty.
W słowniku przesunięcia wpis globalny można edytować, ale nie można dopisać nowego wpisu globalnego. Wpis firmowy można dopisać i edytować.
Wysyłki z odprawą celną korzystają z formularza zagranicznego, a ich obieg dokumentów opisuje strona o wysyłce eksportowej i bramkach między rolami. Ogólny obraz awizacji wydań i załadunków daje tekst o awizacjach transportu przy wydaniach.
Na etapie analizy podobnego wdrożenia pomagają cztery pytania.
- Ile minut ma wynosić bufor globalny i czy część firm wymaga wyższego przesunięcia?
- Które firmy mają mieć wpis z limitem większym od zera?
- Czy limit ma obejmować awizacje innych procesów firmy, skoro licznik ich nie rozróżnia?
- Czy kurierzy mają podlegać limitowi, skoro formularz kurierski go nie stosuje?